Home

Nieuws
Het afgelopen weekend stond voor een aantal AVC atleten in het teken van de Decathlon Nationale CD junioren Indoor in het Omnisport in Apeldoorn. Omnisport is hét atletiekstadion van Nederland, hier loopt Dafne Schippers haar NK wedstrijd over enkele weken. Natuurlijk gaat alles heel officieel op zo’n grote wedstrijd: deelnemers moeten zich een uur van te voren gemeld hebben, ouders betalen entree om vanaf de tribune naar hun eigen kind te mogen kijken en vlak voor aanvang van de onderdelen verzamelen de atleten zich in de 'callroom'. Hoe dan ook een hele ervaring om mee te maken.

Op zaterdag was de wedstrijd voor de D junioren, met Lenneke Pettinga en Sepp Schulte namens AVC aan de start. De dag voor Lenneke begon met verspringen, ze kwam tot een mooie afstand van 3,84 meter. Zelf daarover nét niet helemaal tevreden, richtte ze zich op de 1000 meter. In de eerste serie liep ze een hele dappere strijd tegen de andere atletes. Met enkele inhaalmanouvres (niet in de bocht maar op het rechte eind) en een goed vlak ingedeelde race, kwam ze net drie seconden tekort voor het AVC clubrecord. Lenneke eindigde netjes op een 22e plaats in het eindklassement, met een tijd van 3:43,03 minuten. Prima gedaan Lenneke!

Sepp begon de dag met kogelstoten. Zijn tweede wedstrijd als junior D met de 3 kg kogel. Met een mooi PR van 7,54 m in de kwalificatieronde wist hij zich als 5e te plaatsen voor de kogelfinale later op de dag. Boven verwachting, want Sepp kwam eigenlijk voor zijn favoriete onderdelen hoogspringen en 1000 meter. Het hoogspringen ging uitstekend, met 1,45 m hoog was dat een evenaring van het AVC clubrecord uit het jaar 2000. Het was erg spannend want er waren op het laatst nog maar vier atleten over. De winnaar sprong 1,50 m hoog. De nummers twee, drie en vier allen 1,45 meter. Door een foutsprong in de eerste poging op 1,45 m viel Sepp helaas net naast het podium, maar werd hij heel knap vierde op dit nationale toernooi.

De kogelfinale en 1000 meter wedstrijd waren exact op hetzelfde tijdstip gepland. De loopnummers liepen wat uit qua tijd, dus dan eerst maar kogelstoten. Een prima stoot van 7,84 m (wéér een PR) in zijn derde poging. Snel schoenen uit en spikes aan, want de organisatie kwam Sepp halen voor zijn 1000 m in de laatste serie. Sepp had zichzelf als doel gesteld een verbetering van zijn PR naar 3:20 minuten (dat betekent vijf rondjes van 40 seconden). In een vlakke en prima ingedeelde race liep hij naar een tijd van 3:20,99 minuten, een 7e plek in het eindklassement. En weer kwam iemand van de organisatie Sepp halen bij de finish, want de beste acht finalisten uit de kogelfinale kregen nog eens drie pogingen. Gauw spikes weer uit, schoenen aan, met verhit hoofd en nog vol adreanline van de 1000 m had Sepp een enorme worp van wel 8,16 meter (wéér verder). Goed voor een 7e plaats in het kogelstoot-eindklassement.

Inmiddels was het 18.30 uur; de Burger King om de hoek van het stadion deed goede zaken met bijna 1200 deelnemers aan dit indoorweekend. Ook Lenneke en Sepp lustten wel een dik-verdiende hamburger na zo’n enerverende wedstrijd. Moe, maar zeer tevreden en voldaan keerden zij na een lange dag huiswaarts.

Op zondag was het de dag voor de C junioren. Trainer Eugène van Kruchten was aanwezig met een viertal AVC atleten, trainend bij TDR Jeugd. De TDR Jeugd richt zich op de looponderdelen, in dit geval de 800 meter wedstrijd.

Franka Holland traint sinds een paar maanden bij TDR Jeugd. De eerstejaars C-juniore liep in een tijd van 2:41,48 naar een nieuw AVC clubrecord. Trainer Eugène is van mening dat Franka nog veel harder kan, want ze had een laatste ronde van 32’ (de andere rondjes gingen in 40-44 seconden). In een mooie strijd en sprint in de laatste ronde wist ze mooi haar serie te winnen. Met meer ervaring op de moeilijke 800 meter en specifieke trainingen bij TDR Jeugd gaat ze leren hoe ze zo’n 800 meter moet indelen. Dat belooft wat, want Franka eindigde nu al op een fraaie 15e plaats in het eindklassement.

Ook 2e jaars C-juniore Ruth Spijker liep een mooi PR in een tijd van 2:46,63, goed voor een 24e plaats. Yoni Bas eindigde in 3:04,74 minuten.

Milo Dekker ging van start bij de jongens. Ook hij was op clubrecordjacht, en had bijna het stokoude clubrecord van de oudste zoon van zijn coach te pakken. Op een haar na miste hij het; zijn 800 meter ging in 2:22,67. Volgende wedstrijd lukt het je zeker Milo!

Al met al was het een leuk, leerzaam en geslaagd indoorweekend voor onze junioren!

   
Maandagavond was het weer zover, de jaarlijkse Egmond After Party van de lopers van de groep van Ari Smit.

Het bestuur van AV Castricum heeft medio 2016 bij de gemeente Castricum onder de aandacht gebracht dat Parnassia bereid zou zijn om de grond waarop de atletiekbaan gesitueerd is, te verkopen. Door onze goede contacten met de Parnassia Groep is deze informatie destijds verkregen.

Pupillentrainer en AVC atleet Sten van der Moer liep zijn allereerste halve marathon. We vroegen hem naar zijn belevenissen:

De voorbereiding
Begin oktober startte ik met de Egmond Stage, in deze gezellige groep train je samen met zo’n 60 anderen voor dé winterklassieker: De Halve Marathon van Egmond. Deze zware wedstrijd stond al een aantal jaar op mijn lijstje om een keer te lopen en in 2019 moest het er maar eens een keer van komen. Onder leiding van Ari Smit, trainde ik op maandag en af en toe woensdag. De zaterdagochtendtraining moest ik helaas overslaan omdat ik dan de pupillentraining gaf. Zelf liep ik ook nog een keer per week hard en zo probeerde ik rond de 30/35km per week hard te lopen.

In de aanloop naar ‘Egmond’ liep ik alle AVC Strand- en Duinlopen mee om een beetje ritme te krijgen op de lange afstand. Eigenlijk ben ik al 14 jaar op de baan actief en vond ik lange afstanden een beetje eentonig, maar ook ik kreeg het lopers-virus te pakken. Nadat ik de laatste Strand- en Duinloop had gelopen op 5 januari, was het nog maar één weekje. Tijdens deze week ging ik goed letten op mijn voeding en dronk ik veel water. Op tijd naar bed kwam er helaas niet altijd van, maar ik deed mijn best om voldoende te rusten.

Op zaterdag 12 januari stond er nog een pupillentraining op de planning. Ik had me voorgenomen om rustig aan te doen tijdens de training en vooral de pupillen te laten lopen. Toen ik thuiskwam na het training geven, keek ik op m’n GPS-tracker en zag ik dat ik al 11 kilometer had gelopen. Die kleine pupilletjes lopen behoorlijk hard, maar ook nog eens échte afstanden!

Ondertussen was de ochtend van mijn eerste halve marathon aangebroken. Aangezien ik in het bezit ben van een wedstrijdlicentie, mocht ik als allereerste starten. Ik was al op tijd aanwezig in Egmond en deed mijn warming-up, waar ik al gelijk de harde wind voelde. In het startvak kwam ik wat andere AVC’ers tegen en we wensten elkaar natuurlijk succes.

Het startschot klonk en samen met vele andere lopers vertrok ik voor mijn allereerste halve marathon. Vol enthousiasme liep ik het eerste stukje door Egmond en draaide ik het strand op. Dat strand vloog voorbij, ondanks de heftige westenwind waardoor mijn rechterschouder licht verstijfde. Eenmaal aangekomen op de opgang van Castricum, zag ik dat mijn kilometertijden goed waren en dat ik op schema lag. We vlogen de duinen in en hadden hier aanzienlijk minder last van de wind.

Bekertje water van opa
Voor ik het door had kwam ik al op Camping Bakkum aan. Hier stonden heel veel pupillen mij aan te moedigen. De sfeer was fan-tás-tisch! Ik was geraakt door de sfeer, alle high-fives en mensen die mij aanmoedigden, geweldig! Bij de verzorgingspost pakte ik een bekertje water van mijn opa, die al jaren samen met mijn oma bij de verzorgingspost staat.

We liepen het bos uit en ik schrok want de wind stak weer op. Ik keek op mijn horloge en in al mijn enthousiasme op de camping was ik aanzienlijk harder gaan lopen. Na de 17 kilometer kreeg ik het echt zwaar. De wind kregen we vol tegen en er stonden minder toeschouwers langs het parcours. Ik moest zelfs een keertje stoppen met rennen, waardoor ik tijd verloor.

Die pijnlijke kilometers werden nog iets pijnlijker op de Bloedweg, een berucht heuveltje richting Egmond en vandaag extra heftig door de tegenwind die we daar hadden. Ik zag mijn snelheid zakken, maar het enige wat nu nog zou tellen was over die finish komen. Mijn focus lag nu op de streepjes op de weg en hier bepaalde ik mijn paslengte mee. Gelukkig kreeg ik mijn tempo weer iets omhoog en kon ik een klein beetje genieten van de finish waar mijn supporters stonden te wachten.

Supporters Lucas en Hanke
Zonder twee supporters had ik niet zo hard gelopen, en zeker niet zo hard genoten; pupillentrainers en vrienden Lucas Schram en Hanke Pijlman moedigden mij aan op de strandopgang, de camping, Bloedweg en de finish. Hoe ze dat voor elkaar kregen? Keihard fietsen.

Supporter zijn is pas échte topsport. Samen met Hanke en Lucas ben ik naar huis gefietst en ze vroegen mij of ik nu eindelijk weer ‘echte atletiek’ kwam doen. Helaas voor hen heb ik me nog ingeschreven voor de halve van Schoorl en de Zandvoort Circuit Run. Daarna ben ik er echt weer bij jongens!

Conclusie na deze prachtige wedstrijd; een halve marathon is een heel eind. Ondanks dat ik enorm heb genoten en blij ben dat ik Egmond heb gelopen, geniet ik nog steeds het meest van training geven aan de pupillen. Het is misschien nog mooier om pupillen te zien winnen of een PR te lopen, springen, werpen dan dat zelf te doen. Want; supporter en trainer zijn is pas échte topsport!

    

Ondertussen in de Juichzone

14 januari 2019
Terwijl zo'n 16.000 deelnemers de jaarlijkse strijd met de elementen aangingen, was het ondertussen in de gezamenlijke Juichzone van AV Castricum en Camping Bakkum enorm gezellig. Veel supporters, AVC leden, jeugdleden met hun ouders en andere dorpsgenoten verzamelden hier om de lopers van de NN Egmond Halve Marathon aan te moedigen.

Vanaf de start in Egmond gingen de lopers gelijk het strand op, en na 7 km van Egmond naar Castricum door de duinen via Camping Bakkum terug naar Egmond aan Zee. Ongeveer halverwege, op zo'n 10 kilometer na de start, passeerden de vele lopers de Juichzone op de camping. De sfeer zat er al snel goed in; de DJ zorgde voor opzwepende muziek, en onze AVC mascotte had veel bekijks en fotomomentjes. Het was al snel gezellig druk. De camping had gezorgd voor winterkost in de vorm van broodjes Unox, warme chocomel en glühwein.

De kinderen vermaakten uitstekend op het naastgelegen voetbalveld en speelveld, totdat de speaker omriep dat de eerste lopers in aantocht waren. Want vooraan in het deelnemersveld werden natuurlijk onze plaatselijke held Michel Butter en zijn traininigsmaatje en AVC atleet Edwin de Vries verwacht. Al snel werd duidelijk dat Michel Butter vlak vóór de Juichzone uit de wedstrijd was gestapt vanwege een stijve hamstring. Het wachten werd beloond met de Nederlandse topatlete Andrea Deelstra helemaal aan kop van de wedstrijd. Met snel daarna de achtervolgende vrouwen. Gauw volgde ook de kopgroep met de Afrikaanse mannen, met in hun kielzog de Egmonder Ronald Schröer en AVC-atleet Edwin de Vries. Ronald en Edwin zouden later als eerste en derde Nederlander eindigen, een prachtige prestatie.

Nadat de topatleten met een toch altijd weer verbazingwekkende snelheid gepasseerd waren, volgden nog duizenden hardlopers waaronder veel AVC atleten. Alle lopers, topatleet of niet, werden hard toegejuicht door de steeds enthousiaster geworden menigte toeschouwers. Richard Dijkhuizen had zijn AVC clubshirt aangetrokken, daardoor was hij goed herkenbaar voor zijn fans. De aanmoedingen hielpen hem naar een knappe 4e plaats in het klassement mannen 45 jaar. Kees Vrolijk was een van de volgende AVC'ers die de Juichzone passeerde. De speaker riep zijn naam, en zijn allergrootste fans Sepp en Koen kregen een high-five van hun oude trainer. Albert Kavsek loopt normaal niet verder dan 800 meter, maar maakte dit keer een uitstapje naar Egmond. In de Juichzone gaf hij de AVC mascotte een flinke knuffel voordat hij verder op weg ging naar Egmond. Pupillentrainer Sten van der Moer kwam ook al snel voorbij, het was zijn allereerste halve marathon en heeft naar eigen zeggen enorm genoten van de Juichzone. 

Verderop stond onze pupil Heidi vol spanning op haar vader (en pupillentrainer) Thomas Prinsen te wachten. Ze had haar moeder meegenomen, en ook AVC vriendinnetje Elin met haar moeder. Toen de bezemwagen in zicht kwam, vroeg het hele stel gezellig keuvelend zich pas af of ze Thomas dan misschien toch gemist hadden. Thomas zat op dat moment al lang en breed in de sporthal van Egmond, te genieten van zijn prachtige tijd. Bestuursleden Iain Taylor en Paula Vrolijk werden hard aangemoedigd door collega- bestuurslid Ronald Schram. En voor onze voorzitter Joop Beentjes was het een hele speciale editie, hij deed namelijk voor de 40e keer mee. Fris en fruitig passeerde hij de Juichzone. Mirjam van der Linden had 'Egmond' op haar bucketlist staan. Ook zij nam in de Juichzone tijd voor een fotomomentje en een knuffel met de AVC mascotte.

Hans Beentjes en Frank van Esch wisten de speaker van de camping nog veel meer namen van AVC lopers in te fluisteren. De AVC mascotte deelde intussen honderden high-fives uit. Camping Bakkum, bedankt voor de samenwerking; het was weer een geweldig feestje!

Voor een fotoserie vanuit de Juichzone, klik hier (foto's van Dennis en Annette).

Bert Oudendijk maakte mooie foto's een stukje verderop in het duin. Klik hier voor zijn album.

Lees hieronder het artikel over de overstekende Schotse Hooglanders, met Kees Vrolijk en Richard Dijkhuizen aan het woord (Noord-Hollands Dagblad).

Lees hieronder het artikel over de 40e deelname van Joop Beentjes (Noord-Hollands Dagblad)

  

Juichzone Camping Bakkum

07 januari 2019
Moedig de lopers van de NN Egmond Halve Marathon aan vanuit de Juichzone op Camping Bakkum. Veel AVC'ers verschijnen aan de start van deze halve marathon. Makkelijk parkeren, veel sfeer door de gezellige muziek en je wordt op de hoogte gehouden van de lopers onderweg. Iedereen is welkom om mee te juichen.

Op zondag 13 januari 2019 vindt de NN Egmond Halve Marathon plaats. De Juichzone op Camping Bakkum is al bijna een traditie. Dit jaar loopt voor de vierde keer het parcours over het terrein van de camping. De Juichzone wordt door AV Castricum en Camping Bakkum samen georganiseerd om de vele lopers een hart onder de riem te steken nadat zij het zware stuk over het strand hebben gehad. Ook dit jaar wordt er weer een feestje gevierd op het terrein van de camping. Met warme chocolademelk, Glühwein en broodjes rookworst wordt de innerlijke mens verwarmd terwijl iedereen staan mee te deinen op de muziek van DJ Sweet le Freak.

Veel supporters zullen aanwezig zijn om leden van Atletiek Vereniging Castricum aan te moedigen; marathonlopers Michel Butter en Edwin de Vries zullen als een van de eerste wedstrijdlopers voorbij komen. Daarna volgen veel AVC'ers zoals pupillentrainer Sten van der Moer die zijn eerste halve marathon loopt, en voorzitter Joop Beentjes die zondag hoopt zijn 40e Halve Marathon van Egmond hoopt te volbrengen. Toploper of recreant, alle lopers kijken uit naar de gezellige doorkomst in de Juichzone en natuurlijk gaan we hen weer kippenvel bezorgen.

De eerste wedstrijdlopers worden vanaf half een verwacht. Zorg dat je er op tijd bij bent, dan heb je het beste uitzicht. Om 12.00 uur begint het feestje, en om 14.30 uur zijn de lopers allemaal voorbij gekomen. Er zijn genoeg parkeerplaatsen, op de fiets komen is nog makkelijker.

   

Sponsoren

Sponsoring AVC

Kalender
vrijdag 1 februari
Activiteit TDR Teampresentatie 19:30 - 22:30 van der Valk Hotel in Akersloot
zondag 3 februari
Activiteit Strand- en Duinlopen 10:15 - 12:30 AV Castricum
zaterdag 9 maart
Activiteit Start to Run-cursus 09:30 - 10:30 AV Castricum
zondag 17 maart
Activiteit Parnassia Groep Cross 10:15 - 12:00 AV Castricum
ZOEKEN OP DE SITE

Word jij ook vriend van AVC?

Terug naar boven